Thursday, October 6, 2016

Τετράδιον μαθητρίας Ι: Η χώρα μου





Η χώρα μου είναι μικρή. Αλλά, σύμφωνα με τους απανταχού Έλληνες, έχει δώσει τα φώτα της σε όλη την Οικουμένη (για τα ακατοίκητα μέρη του πλανήτη, δεν έχω στοιχεία). Οι άλλοι πολιτισμοί, προγενέστεροι και μεταγενέστεροι, ήταν απλώς...οδοντόκρεμες.
Η χώρα μου λέγεται Ελλάδα, αλλά η αγγλική απόδοση αυτού του ονόματος τη συνδέει με την Κόλαση κι αυτό εμένα δε μ' αρέσει. Η άλλη ονομασία της, Γραικία, με την οποία την ξέρουν όλοι οι ξένοι, ακούγεται πολύ ωραία στα αγγλικά και μου θυμίζει και τη Ρής (Γουίδερσπουν).
Η χώρα μου είναι, λέει, σταυροδρόμι και πολύ συχνά Έλληνες και ξένοι – ή και Έλληνες μεταξύ τους – μαλώνουν για τη λειτουργία των φαναριών.
Όπως τη βλέπω στο χάρτη, μου θυμίζει συγκύπτουσα που προσπαθεί να μαζέψει τα κομμάτια της από τη θάλασσα. Στην πλάτη κουβαλάει σα Σταυρό την ιστορία της – που είναι και βαριά και μακραίωνη. Όλο ψάχνει για κάποιον Κυρηναίο να την ξεφορτώσει λιγάκι, να πάρει ανάσα. Πότε βρίσκει, πότε όχι. Και προχωράει...
Ακόμη, μου θυμίζει τον Σκεπτόμενο του Ροντέν, που στέκει ακίνητος, αλλά μέσα στο κεφάλι του γίνονται τέτοιες τρικυμίες ώστε καμιά φορά να ξεπετάγονται μέσα από το κρανίο του καινούριες φόρμες και σχήματα, τα οποία σπάνια αντιλαμβάνεται, απορροφημένος στις σκέψεις του...
Ο πληθυσμός της χώρας μου αποτελείται από μια ποικιλία καλλιτεχνών: ιμπρεσιονιστές, εξπρεσιονιστές, αφηρημένοι, ρεαλιστές, υπερρεαλιστές, συμβολιστές, ντανταϊστές, φωβιστές...Παρόμοια σύνθεση εμφανίζουν οι πληθυσμοί και πολλών άλλων χωρών (μου το λέει ένα πουλάκι), αλλά ποτέ δεν είναι ακριβώς ίδια.
Η χώρα μου έχει αρχές και αξίες, που τις βρίσκει κανείς στο ΧΑ ΧΑ ή στο ΧΟ ΧΟ. Οι δείκτες τους είναι ευέλικτοι και το ισοζύγιο αφορμή για να μαλώνουν όσοι το βρίσκουν πάντα αρνητικό με όσους θεωρούν ότι τη δεδομένη στιγμή είναι θετικό – και τούμπαλιν.
Τα τοπία της χώρας μου είναι μαγευτικά, αλλά να σας πω την αλήθεια δε μπορώ να τα ξεχωρίσω από παραπλήσια άλλων χωρών που βλέπω σε φωτογραφίες. Τώρα ή η χώρα μου περιέχει μορφολογικά όλες τις άλλες χώρες ή τα τοπία σε όλον τον κόσμο μοιάζουν κι απλώς η αγάπη του καθενός για τον τόπο του τα χρωματίζει διαφορετικά.
Η χώρα μου είναι η χώρα μου. Δεν είναι μόνο έδαφος, πληθυσμός, πολιτιστικά, κοινωνικά ή οικονομικά δεδομένα, είναι όλα αυτά μαζί. Γι' αυτό μπορώ να την κουβαλάω όπου κι αν βρεθώ. Είναι η κυριότερη εφαρμογή στο ταμπλετ της ζωής μου.
Αυτή είναι η δική μου ματιά στη χώρα μου. Δεν είναι φρέσκια, αφού έχω “κλέψει” από όλες τις ματιές που έχω διαβάσει. Μπορείτε να την πείτε “φρεσκαρισμένη” - ή απλώς “φιλτραρισμένη”.

Υ.Γ.: Κυρία, είχα διάβασμα και δεν προλάβαινα να γράψω περισσότερα.